Katolik Hıristiyanlık inancından bestelenen bu eser, ölüm döşeğindeki Gerontius adlı dindar bir adamın öyküsüdür. Ölüm Gerontius’u aldığında ruhu iyilik meleğiyle karşılaşır ve Tanrı’nın huzurunda yargılandıktan sonra ebedi Cennet vaadi ile Araf’a gönderilir.
Kimilerine göre “ahlaksızca”, kimilerine göre ise “dini safsatalarla dolu” olduğu gerekçesiyle vakti zamanında eleştirilmişse de Gerontius’un Rüyası, ölüme öncekilerden farklı bir pencereden bakan bir şiir ve koral bir şaheser olarak bizlere ulaşmıştır.
Elgar’ın, eserini oratoryo olarak tanımlamadığı bilinse de, Gerontius’un Rüyası’nın İngiliz oratoryo geleneği içinde bir zirveyi temsil ettiği tüm müzikseverlerin malumudur.
***
Opera klasikleri dizisi, libretto külliyatına odaklanmaktadır. Eserlere bir zamandizini, önsöz ve sinopsis ile açılış yapıyoruz; librettonun özgün dili ile birlikte Türkçe çevirisini okurlarımıza sunuyor, bilgilendirici dipnotlar eşliğinde her kesimden müziksevere hitap etmeyi amaçlıyoruz.
Fihrist olarak, opera metinlerini Türkçeye kazandırmaktan ve bütüncül bir bilinç ile okurumuza sunmaktan onur duyuyoruz.
2 Haziran 1857 tarihinde şehir hayatından uzakta, Worcester'a yakın bir köyde doğan Edward Elgar, şehirli ve yüksek sınıf dönemdaşları gibi temel müzik eğitimi almadı. Belki de bu yüzden daima ülkesine ve dönemin müzik kültürüne kendini yabancı hisseden Elgar, ömrü boyunca asıl ilhamı Kıta Avrupası'ndan bulacaktı.
Elgar, Worcester Glee adlı kulüpte bir orkestrayla çalışma fırsatı yakalamış, Klasik ve Romantik dönemlere ait eserler üzerinde yaptığı çalışmalarla besteci kimliğini daha da geliştirmişti. İlk eserleri, Worcester Glee kulübünün üyeleriyle ve tek başına ürettiği oda müziklerinden oluşuyordu.
Hayatının sonraki yıllarında Worcester’da yıllık düzenlenen Three Choirs Festival’de Elgar’ın Froissart (1890) ve The Light of Life (1896)’ı dinleyiciyle buluştu. The Black Knight (1893) da ilk kez Worcester’da sahnelenmiş, İngiliz koro müziği yayıncılarının ilgisini çekmişti. Daha sonra bunları Hanley’de King Olaf (1896), Leeds’de Caractaus (1898), Norwich’de Sea Pictures (1899) ve Birmingham’da Gerontius’un Rüyası (1900) takip etti. Bu sırada Elgar ülke içerisinde tanındık birisi olmuştu bile.
Büyük eseri Gerontius’un Rüyası muazzam bir başarı yakalamıştı ancak Elgar daha sonraki yıllarını depresyonla ve öfke nöbetleriyle savaşarak geçirdi.
1933 yılında, ağır kanser hastası olmasına rağmen memleketine döndü, orada işine güç de olsa devam etti. Nihayetinde 23 Şubat 1934’te, en ince detayına kadar planlanmış olmasına rağmen tamamına erdiremediği oratoryo projesini ve tamamlanmamış eserlerini de ardında bırakarak hayata veda etti.