Robertus Ludovicus Stevenson, natus Edinburgi anno 1850, ex familia artium et ingenii oriundus fuit, sed valetudo fragilis eum saepe ad quietem et peregrinationem compulit; inde per varia loca Europae, Americam, et insulas Pacificas vagatus est, donec in Samoa consedit, ubi anno 1894 mortuus est. Inter scriptores saeculi undevicesimi locum praeclarum tenet, quod narrationes adulescentibus et adultis pariter gratas composuit, in quibus aventura, suspensio, et subtilis animi humanae cognitio feliciter coniunguntur. Fabulas de itinere, periculo, duplici natura hominis, atque certamine inter honestatem et cupiditatem summa vi expressit, ita ut lectores etiam hodie ad cogitandum de libertate, identitate, et moribus provocet. Ingenium eius in arte narrandi tam vivum fuit ut imagines maritimae, piraticae, et terribiles quasi ante oculos ponat, dum sub superficie quaestiones graves de conscientia et corruptionis periculo latent. Quam ob rem Stevenson non solum auctor iucundus, sed etiam sapiens et temporum nostrorum accommodatus habetur, cuius opera legentibus docent quomodo exterior casus interiora cordis motus revelet. Praesertim delectabit eos qui fabulas celeres, atmosphaeram vividam, et personarum conflictus morales amant, sive iuvenes sive adulti, qui in litteris simul voluptatem et meditationem quaerunt.