Beklentiler, roller, açıklamalar, alışkanlıklar ve görülme ihtiyacı zamanla öylesine tanıdık hale gelebilir ki kimliğin kendisiymiş gibi hissedilmeye başlanır.
Maskeler Çağı, olduğumuz kişi ile dünyaya göstermeyi öğrendiğimiz benlikler arasındaki sessiz mesafeyi araştırıyor. Görünmez yükleri, toplumsal rolleri, onaylanma arzusunu, sessizliği, belirsizliği ve bir maskenin koruyucu olmaktan çıkıp nasıl bir sınıra dönüşebildiğini inceliyor.
Bu bir kişisel gelişim kılavuzu değildir ve dönüşüm için bir formül sunmaz. Okurdan kendisinin daha iyi bir versiyonuna dönüşmesini istemez. Bunun yerine, zaten taşınmakta olanı fark edebilmek için bir alan açar.
Bazı maskelerin parçalanması gerekmez. Bazı yüklerle savaşmak gerekmez.
Bazen onları açıkça görmek, onlarla kurduğumuz ilişkiyi değiştirmek için yeterlidir.
Kimlik, öz farkındalık, toplumsal beklentiler, içsel özgürlük ve psikoloji ile felsefe arasındaki alanlarla ilgilenen okurlar için düşünsel bir çalışma.