Piotr M. Barczak początki swojej pasji do geologii i minerałów rozwinął, ucząc się w jednej z najważniejszych szkół nowożytnego Śląska w Polsce: w liceum Carolinum w Nysie. Pierwszym rektorem tej szkoły był światowej sławy uczony – jezuita, matematyk i astronom, odkrywca plam na Słońcu Christoph Scheiner. Szkołę ukończył również laureat nagrody Nobla amerykański biochemik Konrad Bloch. Nieopodal miejscowości Nysa żyli także przodkowie astronoma Mikołaja Kopernika, twórcy systemu heliocentrycznego. W takiej aurze kształcił się autor, interesując się naukami biologicznymi, chemią, geografią i fizyką. Już wtedy powstała praca z zakresu geografii dotycząca rejonu pobliskiego pogórza na styku gór polskich i czeskich, nagrodzona w regionalnym konkursie uczniów szkół licealnych. Kolejny okres kształcenia autor rozpoczął na kierunku inżynieryjno-ekonomicznym na Uniwersytecie Ekonomicznym we Wrocławiu, na kierunku o specjalności chemicznej. W trakcie studiów miał możliwość odwiedzania miejsc bogatych w minerały na Dolnym Śląsku oraz w Czechach. Od czasów liceum gromadził okazy mineralogiczne w swojej kolekcji. Kolejne studia ukończył w Warszawie na kierunku dziennikarstwo i nauki polityczne, a następnie kształcił się na Politechnice Warszawskiej w obszarze kierunków inżynieryjnych. Początkowo autor pracował jako dziennikarz, z czasem rozpoczął działalność gospodarczą, jednocześnie ciągle pogłębiając swoją wiedzę o minerałach. Własna firma pozwoliła mu rozwinąć kolekcję minerałów i skamielin. W roku 2017 Piotr M. Barczak uzyskał tytuł doktora nauk ekonomicznych w dziedzinie zarządzania w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. W tym okresie w ramach swojej firmy rozpoczął badania nad bursztynem i ekstraktami roślinnymi. Jego potrzeba poszukiwania odpowiedzi na temat „żyjącej żywicy” została wsparta środkami Unii Europejskiej, która poprzez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w Warszawie zatwierdziła projekt pt.: Opracowanie innowacyjnych bionutraceutyków na bazie karbieńca pospolitego i naturalnych źródeł jodu. Dzięki temu powołano zespół biznesowo-naukowy, w którym kierownictwo naukowe sprawowała prof. dr hab. Ewa Osińska ze Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie z Katedry Roślin Warzywnych i Leczniczych oraz dr hab. Daniel Załuski – kierownik Katedry Farmakognozji Uniwersytetu w Toruniu. Autor niniejszej pracy pełnił w zespole funkcję kierownika biznesowego zespołu oraz opracował strategię rozwoju prac nad bursztynem.