Ὁ δὲ Μάρκος Αὐρήλιος Ἀντωνῖνος ἦν τῶν αὐτοκρατόρων τῶν Ῥωμαίων (161-180 μ.Χ.) καὶ κάλλιστα περὶ τῆς κατὰ αὐτὸν διοικήσεως τῆς ̔Ρωμαίων ἀρχῆς ἤκουσε. Πέφυκε μὲν ἐν Ῥώμῃ ἐκ λαμπροῦ γένους, εἰσεποιήθη δὲ πρὸς Ἀντωνεῖνον τὸν Εὐσεβῆ καλούμενον, ὅνπερ μάλιστα ἐζήλου τῆς ἀρετῆς, νομίζων αὐτὸν εἶναι ὡσπερεὶ εἰκόνα πολιτοῦ βέλτιστα πολιτευομένου. Κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ Μάρκου καὶ πόλεμοι συχνοὶ καὶ ἀκαιρίαι ἐγένοντο, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἐν τοιαύταις δυσχερείαις ἐπίσημος ἐγένετο ἅτε φερεπόνως τε καὶ ἐπιμελῶς ταῖς ἀνάγκαις χρησάμενος. Ὁ δ ̓οὖν Μάρκος Αὐρήλιος ἀριθμεῖται ἐν τοῖς Πέντε Ἀγαθοῖς αὐτοκράτορσι, παράδειγμα ποιησάμενος τοῖς ἐπιγιγνομένοις καρτερίας τε καὶ φρονήσεως.
Ὁ δὲ Μάρκος Αὐρήλιος Ἀντωνῖνος ἦν τῶν αὐτοκρατόρων τῶν Ῥωμαίων (161-180 μ.Χ.) καὶ κάλλιστα περὶ τῆς κατὰ αὐτὸν διοικήσεως τῆς ̔Ρωμαίων ἀρχῆς ἤκουσε. Πέφυκε μὲν ἐν Ῥώμῃ ἐκ λαμπροῦ γένους, εἰσεποιήθη δὲ πρὸς Ἀντωνεῖνον τὸν Εὐσεβῆ καλούμενον, ὅνπερ μάλιστα ἐζήλου τῆς ἀρετῆς, νομίζων αὐτὸν εἶναι ὡσπε...