Ο Λόγγος υπήρξε ένας από τους πιο ιδιαίτερους και αινιγματικούς πεζογράφους της αρχαιότητας, πιθανότατα ενεργός στους ελληνιστικούς ή ρωμαϊκούς χρόνους, με ελάχιστα βέβαια στοιχεία για τη ζωή του πέρα από το όνομά του και τη μεγάλη του φήμη ως δημιουργού ενός από τα πιο εκλεπτυσμένα έργα της αρχαίας ερωτικής πεζογραφίας. Η τέχνη του ξεχωρίζει για τη λεπτότητα της αφήγησης, τη μουσικότητα της γλώσσας και την ικανότητά του να συνδυάζει την αθωότητα με τον ερωτικό πόθο, το φυσικό τοπίο με την εσωτερική ωρίμανση των ηρώων. Στο έργο του παρακολουθούμε τη σταδιακή αφύπνιση του έρωτα, την ανακάλυψη της ταυτότητας και τη δύναμη της εμπειρίας, μέσα σε έναν κόσμο όπου η φύση δεν είναι απλό σκηνικό αλλά ζωντανός συνομιλητής των ανθρώπινων συναισθημάτων. Αυτά τα θέματα παραμένουν σήμερα εξαιρετικά επίκαιρα, γιατί μιλούν για τη μετάβαση από την παιδική αθωότητα στην ενηλικίωση, για την ευαλωτότητα της επιθυμίας και για την ανάγκη του ανθρώπου να βρει θέση μέσα σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο. Η σημασία του Λόγγου έγκειται στο ότι διαμόρφωσε ένα πρότυπο ευαίσθητης, ποιητικής πρόζας που επηρέασε βαθιά την ευρωπαϊκή λογοτεχνία και εξακολουθεί να γοητεύει αναγνώστες που αναζητούν έργα λεπτά, αισθησιακά και ανθρώπινα. Θα τον απολαύσουν ιδιαίτερα όσοι αγαπούν την κλασική γραμματεία, τις ιστορίες ενηλικίωσης και τις αφηγήσεις όπου ο έρωτας, η φύση και η ψυχολογία των προσώπων συνυφαίνονται με σπάνια χάρη.