Eén per ongeluk uitgevoerd toverritueel om kabouters en geluk op te roepen.
En een geheime verliefdheid die te hulp wordt geroepen om de dag te redden.
Oké, ter verdediging: ik wist niet wat ik deed – als ik dat eeuwenoude magische ritueel afgelopen zomer überhaupt al heb uitgevoerd.
Ik bedoel, ik geloof amper in dat gedoe over magische werelden waar mijn vrienden het altijd over hebben. Hoe zou ik dan geluk van kabouters kunnen oproepen?
Of in deze kabouter die op mijn bed staat, met een paar schoenen naar me zwaait en me vertelt dat ik een of andere rare magische onbalans in de wereld moet herstellen die ik zelf heb veroorzaakt.
Tuurlijk.
En dat was nog voordat mijn feeënmoeder opdook en me vertelde dat ik de kabouter niet weg kon wensen.
Geweldig. Maar het was het proberen waard.
Blijkbaar is het aan mij om de zaken in de wereld van de leprechauns weer op orde te brengen. Maar hoe doe ik dat als ik nauwelijks geloof dat hij echt bestaat?
(Behalve dan dat het behoorlijk echt aanvoelt hoe hij steeds mijn mooiste schoenen steelt.)
Er is maar één ding dat ik kan bedenken – en dat is mijn geheime vlam Caleb bellen, die verstand heeft van Ierse legendes.
Hopelijk weet deze rustige Ier wat ik moet doen. Als hij me tenminste niet net zo gek vindt als ik klink en de telefoon niet ophangt…
Dit is een langzaam opbouwende romance met magisch realisme voor lezers die houden van lieve, achter gesloten deuren speelt zich af, romcoms met helden die zo zoet zijn als kaneelbroodjes, geheime verliefdheden en gedwongen nabijheid, avontuurlijke, nette romantische fantasieromans vol wendingen, humor en veel hart.