Fransız milliyetçiliğine ve genel olarak her türlü şovenizme keskin eleştiriler yönelten yazar, sistemin alt kademelerinde, yalıtılmış bir hayat süren küçük burjuva bir fabrika memurunun zihinsel aydınlanma sürecini anlatır.
'Savaş', 'kahramanlık', 'vatanseverlik' gibi kavramlarla cepheye sürülen yığınların kendi öz çıkarlarından nasıl uzaklaştırıldığını, cephede birbirini boğazlamak zorunda bırakılan her ulustan insanların aslında nasıl da birbirine benzediğini ve insanlığın kurtuluşunun da bu benzerlikten doğacak kardeşlik üzerinden gerçekleşebileceğini çarpıcı bir dille anlatıyor.
Emperyalist paylaşım savaşlarının ve birbirine kırdırılan emekçilerin hikâye edildiği kitap, aslında günümüz dünyasının ahvaline de ışık tutuyor.
Duygulu, derin ve sade anlatımıyla Barbusse, yüzyıl öncesinden günümüze sesleniyor: "Barış günlerinde forsalar gibi çalıştırılan ve savaşta ölüme sürüklenenlerde bütün umudumuz. Sadece onların ışığa, aydınlığa ihtiyacı var. Bütün umudumuz dünyamızın yoksul insanlarında!"
1873'de Fransa'nın Asniéres kentinde doğdu. Edebiyata genç yaşta şiirle başladı. Daha sonra, 1. Dünya Savaşı'na sıradan bir er olarak katılan Barbusse, savaş karşıtlığı nedeniyle ordudan atıldı.
Cephe dönüşü, sonradan büyük yankılar uyandıran ve savaşın vahşetini, emperyalist paylaşımın sıradan insan üstündeki ölçüsüz yıkımını anlatan Ateş romanını yayınladı.
Komünist kimliği, savaş dönüşü iyiden iyiye olgunlaşan yazar, "Proleterya Edebiyatı" hakkında düşünce üreten ve dönemin ünlü toplumcu Fransız yazarlarını içine alan bir edebiyat çevresi oluşturdu.
Yaşamını bir komünist olarak sürdürmesi ve hayatının son dönemlerini Sovyetler Birliği'nde geçirmesi nedeniyle, Batı edebiyat dünyasında görmezden gelinen yazar, Bolşevizme ve SSCB'deki Ekim Devrimi'ne gönülden destek verdi. Bu arada Fransız Komünist Partisi'ne de üye oldu.
Yaşamının son yıllarında Sovyetler Birliği'ne yerleşen Barbusse, 1935'de Moskova' da yaşamını yitirdi. Dişlerin Arasındaki Bıçak (1922), Lenin (1934) diğer eserlerinden bazılarıdır.