Friedrich Schiller estis germana poeto, dramisto, filozofo kaj historiisto, naskiĝinta en 1759 en Marbach ĉe la rivero Neckar kaj edukita en severa militista medio, kiu frue vekis en li sentemon al libereco kaj homa digno. Post studoj pri medicino li rapide turnis sin al literaturo, kaj lia frua sukceso igis lin unu el la plej influaj voĉoj de la germana klasika epoko, kune kun Goethe. Dum sia vivo li verkis dramojn, poemojn, historiajn kaj filozofiajn tekstojn, kiuj famigis lin pro la kapablo kunligi pasion, moralan seriozecon kaj altan idealismon. Lia verkaro ofte esploras la konflikton inter individuo kaj socio, la lukton kontraŭ tiraneco, la potencon de la libero kaj la demandojn pri devo, justeco kaj homa digno. Tiuj temoj ankoraŭ forte resonas hodiaŭ, ĉar ili parolas pri aŭtoritatismo, persona respondeco kaj la bezono defendi la homan valoron en malcertaj tempoj. Schiller restas grava ne nur kiel majstro de la klasika dramo, sed ankaŭ kiel pensulo, kiu kredis je la eduka kaj moraliga forto de arto. Lia heredaĵo daŭre inspiras legantojn serĉantajn grandajn ideojn, emocian intensecon kaj literaturon, kiu samtempe kortuŝas kaj pensigas. Precipe ĝuos lin tiuj, kiuj ŝatas grandiozajn dramojn, filozofie profundajn verkojn kaj aŭtorojn, kiuj demandas kiel homo povas resti libera kaj nobla en malfacila mondo.