Aristoteles (384/385–322/323 v.Chr.) was een van de invloedrijkste denkers uit de Oudheid: geboren in Stageira, opgeleid in de kring van Plato in Athene en later leraar van de jonge Alexander de Grote, ontwikkelde hij zich tot een uitzonderlijk veelzijdige filosoof die bijna elk terrein van kennis wilde begrijpen. Na zijn jaren aan Plato's Academie stichtte hij zijn eigen school, het Lyceum, waar hij onderzoek, observatie en systematische ordening centraal stelde. Zijn geschriften over logica, natuurkunde, ethiek, politiek, poëtica en psychologie hebben eeuwenlang het denken in Europa en daarbuiten gevormd. In zijn benadering van de ziel, het menselijk handelen en de inrichting van de samenleving zocht hij steeds naar oorzaken, doelen en samenhang, waardoor hij een denktrant schiep die nog altijd verrassend modern aandoet. Thema's als karaktervorming, de zoektocht naar het goede leven, kennis uit ervaring en de relatie tussen lichaam, geest en gemeenschap maken zijn werk ook vandaag relevant, juist in een tijd waarin mensen opnieuw vragen stellen over menselijkheid, verantwoordelijkheid en geluk. Aristoteles' nalatenschap ligt niet alleen in zijn enorme intellectuele reikwijdte, maar ook in zijn blijvende invloed op wetenschap, filosofie en kritisch denken. Wie houdt van grote ideeën, de oorsprong van westerse denktradities en vragen over wat het betekent om mens te zijn, zal in Aristoteles een fascinerende en nog altijd actuele gids vinden.