Ο Αριστοτέλης (384/385–322/323 π.Χ.) υπήρξε μία από τις πιο καθοριστικές μορφές της παγκόσμιας διανόησης, γεννημένος στα Στάγειρα της Μακεδονίας και μαθητής του Πλάτωνα στην Ακαδημία της Αθήνας, πριν ιδρύσει αργότερα τη δική του σχολή, το Λύκειο. Η ζωή του συνδέθηκε στενά με την αναζήτηση της γνώσης σε όλες της τις μορφές, από τη λογική και τη φυσική έως την πολιτική, τη ρητορική, τη βιολογία και την ηθική φιλοσοφία. Το έργο του διαμόρφωσε θεμελιωδώς τη δυτική σκέψη, όχι μόνο επειδή ανέπτυξε συστηματικούς τρόπους κατανόησης του κόσμου, αλλά και επειδή έθεσε το ερώτημα πώς μπορεί ο άνθρωπος να ζήσει καλά. Στα ηθικά του κείμενα, και ιδιαίτερα στη σκέψη που αποτυπώνεται στην ηθική του διδασκαλία, η αρετή παρουσιάζεται ως συνήθεια, η ευδαιμονία ως σκοπός της ανθρώπινης ζωής και η μεσότητα ως πρακτικός δρόμος ανάμεσα στις ακρότητες. Αυτές οι ιδέες παραμένουν εξαιρετικά επίκαιρες σήμερα, σε έναν κόσμο που συχνά ταλαντεύεται ανάμεσα στην υπερβολή και την έλλειψη, την ταχύτητα και την εσωτερική ισορροπία. Η κληρονομιά του Αριστοτέλη είναι ζωντανή επειδή μας μαθαίνει να σκεφτόμαστε με ακρίβεια, να κρίνουμε με φρόνηση και να συνδέουμε τη γνώση με τον χαρακτήρα και την πράξη. Θα τον απολαύσουν ιδιαίτερα οι αναγνώστες που ενδιαφέρονται για τη φιλοσοφία, την αυτογνωσία, την ηθική ζωή και τις διαχρονικές ερωτήσεις για το τι σημαίνει να ζει κανείς με νόημα.