Ο Αριστοτέλης (384/385–322/323 π.Χ.) υπήρξε μία από τις πιο πολυσχιδείς και επιδραστικές μορφές της αρχαιότητας, γεννημένος στα Στάγειρα της Μακεδονίας και συνδεδεμένος από νωρίς με τον κόσμο της γνώσης, αφού σπούδασε στην Ακαδημία του Πλάτωνα και αργότερα ανέλαβε τη διαπαιδαγώγηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η ζωή του κινήθηκε ανάμεσα στην έρευνα, τη διδασκαλία και την παρατήρηση του φυσικού και κοινωνικού κόσμου, ενώ το έργο του άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη φιλοσοφία, τη λογική, την ηθική, την πολιτική θεωρία, τη βιολογία και την αισθητική. Με κείμενα που εξετάζουν την αρετή, την ευδαιμονία, τη λειτουργία της πόλης και τους μηχανισμούς της γνώσης, έθεσε θεμέλια για τον τρόπο με τον οποίο η Δύση σκέφτεται ακόμη την επιστήμη και την ανθρώπινη πράξη. Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η συμβολή του στη μελέτη των πολιτευμάτων, όπου η παρατήρηση των θεσμών συνδυάζεται με νηφάλια κρίση και ενδιαφέρον για το κοινό καλό. Τα θέματα που τον απασχόλησαν —η ηθική ευθύνη, η πολιτική οργάνωση, η αναζήτηση της αλήθειας και η ισορροπία ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη— παραμένουν εξαιρετικά επίκαιρα σε έναν κόσμο που εξακολουθεί να αναζητά μέτρο, δικαιοσύνη και κριτική σκέψη. Η κληρονομιά του Αριστοτέλη ζει όχι μόνο στα πανεπιστήμια αλλά και σε κάθε σύγχρονη συζήτηση για την παιδεία, τη δημοκρατία και την ανθρώπινη φύση, γι' αυτό και θα τον απολαύσουν ιδιαίτερα οι αναγνώστες που αγαπούν τη φιλοσοφία, την ιστορία των ιδεών και τα μεγάλα ερωτήματα για το πώς πρέπει να ζούμε.