Kara Keşiş
Asma Katlı Ev
Köylüler
Böğürtlen
Oyuncak Köpekli Kadın
Küçük bir tüccar olan babası, tamamen batıp, alacaklılarından kurtulmak amacıyla Moskova'ya kaçınca, Çehov, Taganrog'da başladığı liseyi Moskova'da bitirdi; 1879/1984 yılları arasında Moskova'da tıp öğrenimi gördü, daha sonra doktor olarak çalıştı; Çar tarafından mahkum edilen kişilerin yaşam koşullarını yerinde incelemek için bir Uzakdoğu adası olan Sahalin'e geziye çıktı; bu geziye ilişkin izlenimlerini Ostrov Sachalin başlıklı yazısında ayrıntılarıyla anlattı ve konuda resmi makamları suçladı; Moskova yakınlarındaki Melichovo'ya köy hekimi olarak yerleşti; 1891/1892 yıllarında, Rusya'nın içlerinde açlık çekmekte olan köylülere yardım için düzenlenen eylelere katıldı; onun liberal halkçılık, Tolstoyculuk ve dekadans ile düşünsel bağlamda hesaplaşarak demokratik, maddeci bir temeli olan dünyagörüşü kazanması, bu yıllara rastlar.
Çehov, sağlık nedeniyle (akçiğer veremi) 1899 yılında Yalta'ya taşındı. Tolstoy ve Gorki ile dostluk kurdu. Çehov hastalığının gittikçe arttığı yaşamının son yıllarında, toplumsal olaylara etkin bir tarzda katıldı ve Rusya'nın toplumsal yapısının köklü bir değişikliğe uğratılması zorunluluğuna inandı. Çehov'un edebi alandaki yaratıcılığı, 1880'li yıllarda başlamıştır; 1884 yılında gülmece türündeki ilk hikayeleri, "Antoşa Çekonte" takma adıyla yayımlanır; Çehov o yıllarda nükteli, ama taraf tutmayan birçok hikayenin yanı sıra, düşünsel zengin, gülmece dolu ve dikkate değer bir toplumsal eleştiri içeren hikayeler yazmayı başarmıştır. Bozkır ile başlayan ikinci döneminde önemli toplumsal görüşlerin ve konuların eksene alındıkları görülür. Çehov, Rus gerçekçiliğin saçmalıkları ile sanatçının ve sanatın sorumluluğu üstüne yoğun olarak kafa yormuş, geçerli bir "düşünce sistemi" arayışı içine girmiştir. Onun çabaları, zamanla iyice olgunlaşmış toplumsal bir eleştiri içeren yapıtlarında açıkça görülür. Bu yapıtlarla Rus eleştirel gerçekçiliği sanatsal bakımdan doruğa ulaşmıştır.