.
Duchy Starych Nieszczęść nigdy nie zostają daleko z tyłu…
.
Porzucona przez chłopaka w dniu Wigilii Bożego Narodzenia Cassie Baruch myślała, że jej ból zakończy się, gdy wyceluje swoim samochodem w stare drzewo bukowe. Ale kiedy ukazał się jej wspaniały anioł o czarnych skrzydłach i powiedział „to nie żaden cuchnący romans paranormalny, dzieciaku,” zdała sobie sprawę, że śmierć nie rozwiąże jej problemów. Może Jeremiel pomógłby jej wypędzić w przeszłość ducha problemów i znaleźć jakieś ukojenie?
.
Ta współczesna paranormalna interpretacja mitu o aniołach stróżach łączy elementy „Opowieści wigilijnej” i „Tego wspaniałego życia”, aby dać ludziom nadzieję i wiarę w to, że są w stanie zmierzyć się z przeszłością i ją przezwyciężyć.
.
„Tylko kilka książek doprowadza mnie do łez, ale ta zrobiła to w najwspanialszym stylu. Jest w niej przesłanie, wypowiedziane z humorem i wdziękiem. Cudowna!” —recenzja Czytelnika
.
„Wzbudziła we mnie zainteresowanie. Wzbudziła we mnie płacz. I jestem bardzo, bardzo wdzięczna za zakończenie.” —recenzja Czytelnika
.
„Książka, która dotknęła mnie jak żadna inna wcześniej!” —recenzja Czytelnika
.
„Po raz kolejny Anna przemieniła słowa w złoto. Gotyckie nawiązanie do tej współczesnej Opowieści Wigilijnej jest wspaniałe...” —recenzja Czytelnika
.
„Gdybym mogła, dałabym tej historii nieskończoną liczbę gwiazdek! Ta książka/historia przyprawiła mnie o dreszcze.” —recenzja Czytelnika
.
*
Słowa kluczowe: polski, wydanie polskie, język polski, polskie książki, zjawiska paranormalne, fantasy, podróże w czasie, samobójstwo, samobójstwo nastolatków, anioł, anioły, anioły stróże, druga szansa, polish, polish language, polish books
Anna Erishkigal jest adwokatką, która pisze swoją beletrystykę pod pseudonimem, dzięki czemu jej koledzy po fachu nie kwestionują, czy jej pisma procesowe są również fikcją. Okazuje się, że większość praw jest fikcją. Prawnicy wolą to jednak nazywać „gorliwym reprezentowaniem klienta”.
Dzięki oglądaniu mrocznych stron życia powstało kilka interesujących fikcyjnych postaci. Takich, które albo chciałoby się uwięzić, albo pobiec do domu i o nich pisać. W fikcyjnym świecie można pisać brednie nie martwiąc się zbytnio o prawdę. W pismach procesowych jeśli twój klient cię okłamuje, wyglądasz głupio stojąc przed sędzią.
W fikcji przynajmniej, jeśli postać staje się kłopotliwa, zawsze możesz ją uśmiercić.