Ahlâk ya mükemmel veya kusurludur.
Mükemmel olan her şey gibi, mükemmel olan ahlâk da güzeldir. Ve kusurlu, eksik olan şeyler gibi, eksik olan ahlâk da çirkindir. Güzel ahlâk; peygamberlerin sıfatı, sıddıkların şiarı (belirleyici vasfı), muttakilerin mücâhede meyvesi ve abidlerin riyazet kazancıdır. O, insanın meleklere yaklaşmasındaki özellik, cennete ve Rahman’ın komşuluğuna açılan kapıdır. Güzel ahlâk, hakikatte dinin yarısıdır. (Dinin diğer yarısı ise, ibadetlerdir. Fakat eğer, ahlâkın içine ALLAH Teâlâ’nın haklarına riâyet de katılırsa, o zaman ahlâk dinin tamamı olur.) Kötü ahlâk ise öldürücü zehir, helâk edici musibet, rezillik ve rüsvalık vesilesidir. O, kalbin hastalığı, imanın zayıflığı, ruhun eksik kalmasıdır. Kötü ahlâk, insanı şeytanların derecesine indirir, dünya ve ahirette azap ve lanete müstahak eder. O, kalplerde yanan cehennem ateşine açılan kapıdır.
Kalbin hastalığı olan kötü ahlâk, sahibine ebedî hayatı kaybettirir. Bu sebeple o, cesedin hastalığından çok daha vahimdir. Bu böyle olduğu için de, herkes, cesedini hastalıklardan korumak için sağlık bilgisini öğrendiği ve bu ilmin prensiplerini uyguladığı gibi, daha önemli ve öncelikli olmak üzere, kalbini kötü ahlâktan korumak için de güzel ahlâk prensiplerini öğrenmesi ve bunlara titizlikle uyması lâzımdır. Bu, bütün insanlar ve özellikle de müminler için vacip olan bir görevdir. Çünkü, bütün kalplerde kötü ahlâkın tohumları vardır. Bu tohumlar kontrol altında tutulmadıkları takdirde yeşerip büyürler ve insanın maddî ve manevî yapısını bütünüyle sarıp istilâ ederler. Bu da, insanın ve beraberinde bir sürü canlı ve cansız varlığın zarar görmesine ve helâk olup gitmesine sebep olur. ALLAH Teâlâ şöyle buyurmuştur: “Kalbini kötü ahlâktan arındıran kurtulmuş, onda kötülükleri barındıran ise ziyan etmiştir.” (Şems, 9,10)