PRZEOCZONE: SŁUŻBA SŁÓW BOŻYCH I DUCHA: KONSEKWENCJE

Duch Święty aktywnie i nieustannie pokazuje nam, co jest prawdą i co powinniśmy czynić. To właśnie poprzez to przewodnictwo prowadzi nas do jedności, duchowego wzrostu i drogi życia wiecznego. Jednak nie pomijamy tej posługi Ducha Świętego. Nie prosimy Boga, aby zesłał nam Ducha Świętego, by nas prowadził; nie zwracamy uwagi, by Go słuchać, nie rozpoznajemy, jak do nas przemawia, i nie podążamy za Nim. Brakuje nam jedności i duchowego wzrostu, do których prowadzi nas Duch Święty, i nie odnajdujemy drogi życia wiecznego, choć wydaje nam się, że ją mamy.

Słowa Boże – zarówno spisane, jak i wypowiedziane – dają nam życie wieczne, ale muszą zostać zasiane w naszych sercach i przynieść owoc. Słowa Boże nie przynoszą tego owocu poprzez zapamiętywanie czy medytację, ani też poprzez samo czytanie czy słuchanie. Musimy wierzyć w słowa Boże i podążać za nimi, a także ufać Duchowi Świętemu i podążać za Nim, ale musimy również zasiać słowa Boże w naszych sercach, aby zebrać owoc życia wiecznego.