Elementra: Sister's Adventure

Nikt nie wie, skąd wzięła ten kociołek.

Jest za mała na taki ciężar. Kołysze się ciężko na jej plecach, a w środku coś się porusza. W wioskach kazaliby dziecku wracać do domu. Ale tu już nie ma wiosek. Tylko łąki, po których wędrują potwory i mała dziewczynka idąca prosto na nie.

Na początku potwory się śmieją.

Potem ręce unoszą się z kotła.

KOCIOŁ SIĘ BUDZI
Bicze przecinają powietrze. Pazury rozdzierają ciszę. Kamienna pięść spada z nieba niczym wyrok. Nie musi się nawet oglądać: kocioł wie, kogo chce. Poprowadź ją do przodu jednym palcem, a dostanie to, na co zasługuje.

TO, CO JE, ZOSTAJE Z NIĄ
Każdy wróg, którego pokona, znika w kotle, a ona rośnie w siłę. Na zawsze. Wczoraj goblin mógł ją zwalić z nóg. Dziś gobliny rozpierzchają się na widok jej cienia.

PAMIĘTAJ O BRONI
Szpon Progu. Bicz Siostry. Pięść Requiem. Wola Stworzona w Pięści. Te rzeczy mają imiona, a za każdym z nich kryje się echo starej historii. Znajdź je, nakarm nimi kocioł i obserwuj, jak budzą się w coś o wiele straszniejszego.

ŚWIAT ZAMKNĄŁ SWOJE DRZWI
Za Łąką leży Wąwóz Pyłu, Kryształowa Tundra, Mroczny Las i Kamienny Brzeg. Każdej drogi strzeże ktoś, kto nigdy nie przegrał: cyklop, wilkołak, satyr, prastary drzewiec. Stoją u tych bram od wieków i nigdy nie spotkali nikogo tak głodnego.

POŁOWANIE SIĘ ROZPOCZYNA
Jest arena, na którą ludzie wchodzą z własnej woli. Dwie godziny. Dwudziestu bossów, każdy straszniejszy od poprzedniego. Możesz się wycofać, ale nie ma komu się poddać. Ci, którzy wracają, przynoszą skrzynie pełne łupów. I nigdy nie mówią, co kocioł zrobił tam na piasku.

DROGA DOPIERO SIĘ ZACZĘŁA
Kiedy robi się zbyt ciężko, zawsze możesz złapać oddech przy fontannie. Ale nie zabawisz tam długo: za twoimi plecami cichy pomruk już się rozbrzmiał.

Jeszcze nie jest pełny.

Twój kocioł za tobą tęskni. Nakarm go.