Elementra: Sister's Adventure

Niemand weet waar ze die ketel vandaan heeft.

Ze is te klein voor zo'n last. Hij wiebelt zwaar op haar rug en er roert zich iets in haar. In de dorpen zouden ze het kind gezegd hebben naar huis te gaan. Maar hier zijn geen dorpen meer. Alleen weilanden waar monsters ronddwalen, en een klein meisje dat recht op hen af ​​loopt.

Eerst lachen de monsters.

Dan komen de armen uit de ketel omhoog.

DE KETEL ONTWAAKT
Zweepslagen snijden door de lucht. Klauwen verscheuren de stilte. Een stenen vuist valt uit de lucht als een vonnis. Ze hoeft niet eens achterom te kijken: de ketel weet wie hij wil. Leid haar met één vinger vooruit en hij zal nemen wat hem toekomt.

WAT HIJ EET, BLIJFT BIJ HAAR
Elke vijand die ze verslaat verdwijnt in de ketel en ze wordt sterker. Voor altijd. Gisteren kon een goblin haar nog omverwerpen. Vandaag vluchten goblins weg bij het zien van haar schaduw.

WAPENS HERINNEREN ZICH
Klauw van de Drempel. Zusterszweep. Vuist van het Requiem. Wilskracht Vuist. Deze dingen hebben namen, en achter elk ervan weerklinkt een oud verhaal. Vind ze, gooi ze in de ketel en zie hoe ze ontwaken tot iets veel verschrikkelijkers.

DE WERELD SLUIT HAAR DEUREN
Voorbij de Weide liggen Stofkloof, Kristallen Toendra, Donker Woud en Stenen Bereik. Elke weg wordt bewaakt door iemand die nog nooit verloren heeft: de cycloop, de weerwolf, de sater, de oeroude boomwezen. Ze staan ​​al eeuwen bij deze poorten en hebben nog nooit iemand ontmoet die zo hongerig is.

DE JACHT BEGINT
Er is een arena die mensen uit vrije wil betreden. Twee uur. Twintig bazen, de een nog verschrikkelijker dan de ander. Je kunt je terugtrekken, maar er is niemand aan wie je je kunt overgeven. Degenen die terugkeren, brengen kisten vol buit mee. En ze vertellen nooit wat de ketel daar in het zand heeft gedaan.

DE WEG IS NOG MAAR NET BEGONNEN
Als het te zwaar wordt, kun je altijd even op adem komen bij de fontein. Maar je zult er niet lang blijven: achter je rug begint het zachte gerommel alweer.

Hij is nog niet vol.

Je ketel mist je. Geef hem te eten.